(W znacznej części opracowane na podstawie www.nasalranger.com)

  Podstwowym zadaniem inspekcji terenowych jest oszacowanie stopnia uciążliwości na konkretnym terenie problematycznym poprzez użycie umiejętności wyczuwania przykrych zapachów ludzi wchodzących w skład panelu. Podstawową różnicą między tym badaniem a olfaktometrią tradycyjną jest to, że członkowie grupy badawczej wysyłani są na teren objęty badaniem, aby dokonać pomiaru przykłych zapachów na miejscu. W olfaktometrii tradycyjnej natomiast paneliści udają się do laboratorium i tam ewaluują przy pomocy olfaktometru próbki znajdujące się w specjalnych torbach. Można powiedzieć, że podczas inspekcji terenowych mierzy się przykry zapach w warunkach immisji, a w olfaktometrii „tradycyjnej” mierzy sie go w warunkach emisji.

  Zastosowanie ispekcji terenowych jest narzędziem, które można zastosować przy bezpośredniej kontroli uciążliwych czynności lub, aby sprawdzić spełnienie standardów jakości środowiska w granicach (obrębie) działania instalacji emitujących przykre zapachy lub wewnątrz dotkniętych problemem społeczności (receptorów).

  Olfaktometrią terenową będziemy nazywać kombinację inspekcji terenowych oraz użycia aparatu zwanego olfaktometrem terenowym. Ten przyrząd pozwala stworzyć kalibrowaną serię dyskretnych rozcieńczeń poprzez mieszanie zapachu terenowego z powietrzem wolnym od zapachu. Olfaktometria terenowa definiuje każdy dyskretny poziom rozcieńczenia jako iloraz „Rozcieńczenie do Progu”, który to determinuje rozcieńczenie konieczne, aby przykry zapach przestał być wyczuwalny.

  W roku 2002 firma St. Croix Sensory wypuściła na rynek olfaktometr terenowy Nasal RangerTM, jako organoleptyczny instrument nosowy. Urządzenie zapewnia inspekcjom terenowym instrument pozwalający na usystematyzowanie odorów obecnych w środowisku.

  Olfaktometria terenowa w porównaniu z tradycyjną ma serię zalet, wśród których najistotniejszymi są jej koszt początkowy (zdecydowanie niższy niż w przypadku olfaktometrii tradycyjnej), jej prostota użycia oraz możliwość pomiaru intensywności odoru w warunkach immisjitzn. w obrębie zasięgu działania jakiejś czynności emitującej przykry zapach.Olfaktometria terenowa posiada również serię wad, takich jak brak legislacji jej dotyczącej na terenie Europy lub kwestia dopasowania panelu. Dobranie osób do grupy, która będzie wykonywać badanie powinno w warunkach idealnych zostać dokonane przy użyciu olfaktometru w laboratorium, co może podnieść koszt badań. Inną możliwością jest użycie próbek nasączonych w różnej koncentracji zapachem referencyjnym ( np. n-butanolem).

  W olfaktometrii terenowej parametr “Rozcieńczenie do Progu” oblicza się jako iloraz (proporcję):

             Objętość powietrza filtrowanego
D/T = ----------------------------------------
           Objętość powietrza z odorem

  W Panamie, odpowiedzialna za kwestie związane z ochroną środowiska Autoridad Nacional del Ambiente jest w trakcie opracowyania Norm Kontroli Przykrych Zapachów. Te nowoczesne regulacje są jednymi z pierwszych, w których stosuje się technikę olfaktometrii terenowej do celów regulacji emisji odorów.

2. Olfaktometria terenowa. Legislacja.  

  Istnieje kilka prac zrealizowanych w Hiszpanii, głównie w Andaluzji i Katalonii, przy użyciu olfaktometrii terenowej.

Nasal RangerTM w oczyszczalni ścieków w Sewilli